Η συντήρηση του ανεμόμυλου των Λιμνιών φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη σημασία των παραδοσιακών κατασκευών που στιγμάτισαν την αγροτική ζωή του νησιού. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό τεκμήριο της προβιομηχανικής εποχής, που θυμίζει πώς οι κάτοικοι της κυπριακής υπαίθρου αξιοποιούσαν τη δύναμη της φύσης για τις καθημερινές τους ανάγκες.
Στην πεδιάδα της Μεσαορίας και στη χερσόνησο της Καρπασίας, όπου δεν υπήρχαν ποτάμια ικανά να κινήσουν νερόμυλους, οι κάτοικοι στράφηκαν σε εναλλακτικούς τρόπους επεξεργασίας αγροτικών προϊόντων. Οι ανεμόμυλοι αποτέλεσαν τη λύση: στις ανοιχτές πεδιάδες, οι θαλάσσιοι άνεμοι που έφταναν στην ενδοχώρα κινούσαν τους μηχανισμούς άλεσης σιτηρών, εξασφαλίζοντας αλεύρι για τις τοπικές κοινότητες. Ο ανεμόμυλος των Λιμνιών είναι σήμερα κάτι περισσότερο από ένα αρχιτεκτονικό απομεινάρι. Αποτελεί υπενθύμιση μιας εποχής που η ευρηματικότητα και η απλότητα ήταν τα βασικά εργαλεία επιβίωσης. Οι αγρότες δεν είχαν στη διάθεσή τους σύγχρονη τεχνολογία, αλλά ήξεραν να αξιοποιούν τον άνεμο, τη γη και τις εποχές.
Οι εργασίες αποκατάστασης υλοποιήθηκαν με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τεχνική υποστήριξη του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP), αναδεικνύοντας τη διεθνή αναγνώριση της πολιτιστικής αξίας τέτοιων μνημείων.
