Η κυπριακή οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με δύο μεγάλες προκλήσεις ταυτόχρονα. Η πρώτη σχετίζεται με την ιρανική κρίση, η δεύτερη με τον αφθώδη πυρετό στην κτηνοτροφία.
Στο μέτωπο της ενέργειας, η αύξηση του κόστους αναμένεται να τροφοδοτήσει εκ νέου τον πληθωρισμό, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο το ήδη υψηλό κόστος ζωής. Στον τουρισμό, οι ακυρώσεις κρατήσεων δημιουργούν αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την οικονομία. Η κρίση στην κτηνοτροφία απειλεί τις εξαγωγές τυροκομικών προϊόντων και τη διατροφική παραγωγή, αν οι χειρισμοί δεν αποδώσουν τα αναμενόμενα.
Και οι δύο κρίσεις, ωστόσο, δεν είναι τόσο τρομακτικές όσο φαίνονται – εφόσον αντιμετωπιστούν έγκαιρα και επαρκώς. Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά μπορεί η Κύπρος να διαχειριστεί τις αυξήσεις στο ενεργειακό κόστος; Οι δύο κρίσεις προστίθενται σε υπάρχουσες δομικές αδυναμίες: χαμηλή πιστοληπτική ικανότητα πολιτών, ελλειμματική παραγωγικότητα, υψηλό κόστος στέγασης και διευρυνόμενο εμπορικό έλλειμμα. Αυτά «κρύβονται» πίσω από τους δείκτες δημόσιου χρέους και ελλείμματος, αλλά τώρα θα φανεί η πραγματική εικόνα. Χρειάζεται πραγματική μελέτη στη βάση δεδομένων – όχι ευχές, όχι «υπολογισμοί», αλλά σκληρά δεδομένα. Μόνο έτσι μπορούν να ληφθούν σωστές αποφάσεις.
