Την εντός έδρας ήττα με 0-1 από τη Ρακόφ γνώρισε η ΟΜΟΝΟΙΑ στο πλαίσιο της 6ης και τελευταίας αγωνιστικής της League Phase του UEFA Conference League, σε ένα παιχνίδι στο οποίο το «τριφύλλι» δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις, κυρίως στο επιθετικό κομμάτι αλλά και συνολικά στην αγωνιστική του προσέγγιση. Η εικόνα της ομάδας προβλημάτισε περισσότερο από το ίδιο το αποτέλεσμα, καθώς έλειψαν η ένταση, η καθαρή ιδέα στο παιχνίδι και η αποφασιστικότητα.
Ψηλά εμπόδια στην ενδιάμεση φάση
Παρά την ήττα, το γενικό πρόσημο παραμένει θετικό. Η ΟΜΟΝΟΙΑ τερμάτισε στην 18η θέση της βαθμολογίας και εξασφάλισε την παρουσία της στα πλέι οφ της διοργάνωσης, όπου θα αντιμετωπίσει μία εκ των Φιορεντίνα ή Ριέκα. Η κλήρωση της 16ης Ιανουαρίου θα καθορίσει τον αντίπαλο, με τους αγώνες να διεξάγονται στις 19 και 26 Φεβρουαρίου.
Πρόκειται για δύο ομάδες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά κοινό παρονομαστή το υψηλό επίπεδο. Αυτό από μόνο του καθιστά σαφές πως η ΟΜΟΝΟΙΑ θα πρέπει να παρουσιαστεί αισθητά βελτιωμένη, αν θέλει να συνεχίσει το ευρωπαϊκό της ταξίδι.
Αυτή τη φορά το ροτέισιον δεν δούλεψε
Σε αγωνιστικό επίπεδο, το «τριφύλλι» κινήθηκε κάτω του μετρίου. Το εκτεταμένο ροτέισιον του Χένινγκ Μπεργκ, αν και σε έναν βαθμό κατανοητό λόγω της επιβάρυνσης από τις συνεχόμενες υποχρεώσεις, επηρέασε ξεκάθαρα την ομοιογένεια και τη συνοχή της ομάδας. Η έλλειψη ρυθμού ήταν εμφανής από νωρίς, με τη μεσαία γραμμή να μην καταφέρνει να ελέγξει το παιχνίδι και να προσφέρει ισορροπία ανάμεσα σε άμυνα και επίθεση.
Η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν είχε την επιθετικότητα και την ένταση άλλων ευρωπαϊκών της εμφανίσεων, αδυνατώντας να πιέσει ψηλά και να επιβάλει τον ρυθμό της. Κατανοείται η λογική πίσω από τις επιλογές του προπονητή, ειδικά μετά τον αγώνα της Δευτέρας, όμως τέτοιου είδους ευρωπαϊκά παιχνίδια μπορούν να προσφέρουν πολύ περισσότερα από μια απλή διαχείριση.
Επιθετική δυσλειτουργία
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίστηκε στο επιθετικό τρίτο. Η ανάπτυξη ήταν αργή και προβλέψιμη, χωρίς κίνηση ανάμεσα στις γραμμές και χωρίς παίκτες να ζητούν την μπάλα σε επικίνδυνες ζώνες. Από τα άκρα δεν προέκυψε ουσιαστική απειλή, καθώς τα μπακ έμειναν χαμηλά και οι εξτρέμ δεν τόλμησαν στο ένας εναντίον ενός. Παράλληλα, η επιλογή του Εράκοβιτς, ενός καθαρού μέσου, στην κορυφή της επίθεσης περιόρισε αισθητά την παρουσία της ομάδας μέσα στην αντίπαλη περιοχή.
Μόνο προς το τέλος, μετά τις αλλαγές και κυρίως με την είσοδο του Εβάντρο, η ΟΜΟΝΟΙΑ έπαιξε πιο κάθετα, αύξησε την ένταση και δημιούργησε 1-2 προϋποθέσεις για γκολ. Ωστόσο, η αντίδραση ήρθε αργά και δεν ήταν αρκετή για να αλλάξει την εικόνα του αγώνα.
Αμυντικά, η ομάδα δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα, στοιχείο που δείχνει πως η βάση παραμένει σταθερή. Παρ’ όλα αυτά, πλήρωσε ακριβά μια στιγμή έλλειψης συγκέντρωσης, υπενθυμίζοντας ότι σε αυτό το επίπεδο κάθε λάθος κοστίζει.
Μεγάλη ομάδα η ΟΜΟΝΟΙΑ, μεγάλες και οι απαιτήσεις
Συμπερασματικά, η ΟΜΟΝΟΙΑ συνεχίζει στην Ευρώπη, όμως το συγκεκριμένο παιχνίδι λειτουργεί ως ξεκάθαρο καμπανάκι. Ακόμη και με μεγάλο ροτέισιον, η απαίτηση για πιο πειστική εικόνα —ειδικά στο ΓΣΠ— είναι δεδομένη. Η προσοχή στρέφεται πλέον στο πρωτάθλημα και στον αγώνα με τον Εθνικό Άχνας, όπου η αντίδραση δεν είναι απλώς επιθυμητή, αλλά επιβεβλημένη.
