Η πυρηνική ενέργεια επιστρέφει δυναμικά στο ευρωπαϊκό προσκήνιο, καθώς η ενεργειακή ασφάλεια και οι στόχοι για μηδενικές εκπομπές πιέζουν για νέες επιλογές. Η σύνοδος για την πυρηνική ενέργεια που διοργάνωσε ο Πρόεδρος της Γαλλίας έδωσε νέα ώθηση σε αυτή τη συζήτηση.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο καθηγητής Ανδρέας Πουλλικκάς του Πανεπιστημίου Frederick και πρώην πρόεδρος της ΡΑΕΚ εξηγεί γιατί η πυρηνική ενέργεια, και ιδιαίτερα οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες, οι γνωστοί SMRs, επανέρχονται ως μια ρεαλιστική επιλογή. Όχι ως αντίπαλος των ΑΠΕ, αλλά ως συμπληρωματική λύση.
Όπως επισημαίνει, η Ευρώπη μετακινείται προς μια λογική τεχνολογικής ουδετερότητας, την ώρα που οι νέες πυρηνικές τεχνολογίες ωριμάζουν. Σε αυτό το περιβάλλον, οι SMRs προβάλλουν με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα, όπως χαμηλότερο αρχικό κόστος, αυξημένη ασφάλεια και μεγαλύτερη ευελιξία στην εγκατάσταση. Η εικόνα, ωστόσο, δεν είναι μονοδιάστατη. Παραμένουν σοβαρές προκλήσεις, όπως το υψηλό κόστος, η διαχείριση των αποβλήτων, η κοινωνική αποδοχή και το θεσμικό κενό που εξακολουθεί να υπάρχει.
Για την Κύπρο, σύμφωνα με την ανάλυση, η πυρηνική ενέργεια θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος ενός μεικτού ενεργειακού συστήματος, προσφέροντας αξιοπιστία, δυνατότητα παραγωγής υδρογόνου και στήριξη στην αφαλάτωση νερού. Για να γίνει όμως μια τέτοια προοπτική ρεαλιστική, απαιτούνται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, θεσμική θωράκιση, επενδύσεις, αλλά και πολιτική και κοινωνική συναίνεση.
