Σε ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ παγκοσμίως για τον σύγχρονο και πρωτοποριακό κινηματογράφο θα συμμετάσχει η μεγάλου μήκους κυπριακή ταινία Motherwitch (Δωδεκάμερον), του βραβευμένου με Emmy σκηνοθέτη Μίνως Παπά.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για τον κυπριακό κινηματογράφο και την εταιρεία παραγωγής Caretta Films, με το Υφυπουργείο Πολιτισμού να χαιρετίζει ακόμη μία διεθνή επιτυχία του κυπριακού σινεμά. Το Motherwitch είναι μια σκοτεινή γοτθική ιστορία, βαθιά ριζωμένη στην κυπριακή μυθολογία και λαϊκή παράδοση.
Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Μαργαρίτα Ζαχαρίου, ενώ συμμετέχουν γνωστοί Κύπριοι και ξένοι ηθοποιοί, όπως οι Μίλτος Γερολέμου, Jason Hughes, Δανάη Κατσαμένη, Άθως Αντωνίου, Μαρίνα Μακρή, Δημήτρης Ανδρέα, Jordan Walters και Χριστίνα Μαρούχου. Στην ταινία πραγματοποιεί το κινηματογραφικό του ντεμπούτο και ο Σήφης Κατσουλάκης.
Ο σκηνοθέτης Μίνως Παπάς, του οποίου οι ταινίες έχουν προβληθεί στα φεστιβάλ Tribeca, SXSW και Sundance, περιγράφει το Motherwitch ως «μια κινηματογραφική επιστολή αγάπης προς την Κύπρο». Η ταινία επιλέχθηκε για το Frontières Buyers Showcase στο Φεστιβάλ Καννών 2025. Η ανάπτυξη του σεναρίου πραγματοποιήθηκε με τη στήριξη του TorinoFilmLab, ενώ η μεταπαραγωγή ολοκληρώθηκε στο Outpost MTL στο Μόντρεαλ.
Το Motherwitch είναι συμπαραγωγή Κύπρου – Ηνωμένων Πολιτειών – Βόρειας Μακεδονίας, σε παραγωγή της Caretta Films, και γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στην Κύπρο, σε αυθεντικές τοποθεσίες. Υλοποιήθηκε με τη στήριξη του Υφυπουργείου Πολιτισμού / Τμήμα Σύγχρονου Πολιτισμού, των χρηματοδοτικών κινήτρων της Κυπριακής Δημοκρατίας (InvestCyprus) και του Film Agency of North Macedonia.
Το σενάριο της κινηματογραφικής ταινίας διαδραματίζεται στην Κύπρο του 1882, σε μια εποχή όπου οι παλιές δοξασίες συνυπήρχαν με την αγγλική αποικιοκρατία, η ταινία αφηγείται την ιστορία της Ελένης, μιας γαλλοσπουδαγμένης ζωγράφου που χάνει και τα τρία της παιδιά σε ένα τραγικό δυστύχημα.
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Μίνως Παπά
Στιγματισμένη ως καταραμένη από την κοινότητα, αποσύρεται από τη ζωή και στρέφεται σε απαγορευμένα τελετουργικά εμπνευσμένα από τη λαϊκή παράδοση, πιστεύοντας ότι η τέχνη μπορεί να επαναφέρει τα παιδιά της. Αντί γι’ αυτό, ξυπνά τους Καλικάντζαρους — τα πλάσματα του κυπριακού Δωδεκαημέρου — απελευθερώνοντας μια δύναμη γεννημένη από το ανείπωτο πένθος.
