Ποιοτική πεντάδα όμως όχι για όλες τις περιστάσεις
Στο ντέρμπι απέναντι στην ΑΕΚ, ο Χένινγκ Μπεργκ επέλεξε να παρατάξει ό,τι καλύτερο είχε στη διάθεσή του στη μεσοεπιθετική γραμμή. Εβάντρο, Άιτινγκ, Τάνκοβιτς, Γιόβετιτς και Σεμέδο πήραν φανέλα βασικού, αγωνιζόμενοι πίσω από τον μοναδικό προωθημένο, Άγγελο Νεοφύτου, σχηματίζοντας μια πεντάδα με ξεκάθαρα επιθετικά χαρακτηριστικά.
Στη θεωρία, πρόκειται για ένα σχήμα γεμάτο ποιότητα, εμπειρία και δημιουργικές λύσεις, ικανό να δημιουργήσει προβλήματα σε κάθε αντίπαλη άμυνα. Στην πράξη, όμως, η εικόνα δεν ήταν πλήρως αντίστοιχη των προσδοκιών. Στα πρώτα λεπτά του αγώνα, η έλλειψη χημείας ήταν εμφανής, με την ΟΜΟΝΟΙΑ να δυσκολεύεται να βρει ρυθμό και να παράξει καθαρές συνεργασίες στο επιθετικό τρίτο.
Με την πάροδο του χρόνου η ομάδα ισορρόπησε και βελτίωσε την παρουσία της, ωστόσο έλειψε η έξτρα ενέργεια και το καθαρό μυαλό στις κρίσιμες στιγμές, στοιχεία που θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά. Παρά το αδιαμφισβήτητο ατομικό ταλέντο, φάνηκε πως σε απαιτητικά παιχνίδια και ντέρμπι υψηλής έντασης, χρειάζεται καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στη μεσαία γραμμή και την επίθεση.
Η ποιότητα μπροστά είναι δεδομένη, όμως χωρίς σωστή κατανομή ρόλων, ένταση στο πρέσινγκ και αποτελεσματική αλληλοκάλυψη, ακόμη και μια «πεντάδα-φωτιά» μπορεί να δυσκολευτεί να επιβληθεί. Το ζητούμενο για τη συνέχεια είναι η βέλτιστη αξιοποίηση αυτού του πλούσιου υλικού, ώστε η ποιότητα να μεταφραστεί σε ουσία και σταθερή αγωνιστική υπεροχή. Υπάρχει η πεποίθηση ότι ο Μπεργκ θα βρει τον τρόπο να το πετύχει.
Α.Χ.
